Chciałabym się z wami podzielić cytatem, który ostatnio mną wstrząsnął. Jego autorem jest Martin Luther King.
„Nasze życie zaczyna się kończyć w dniu, w którym zaczynamy przemilczać ważne tematy.”
Zdaję sobie sprawę, że Martin Luther King wypowiadał je w kontekście ważnych społecznie spraw, fundamentalnych zasad równouprawnienia i praw obywatelskich. Jego postaci nie trzeba nikomu przedstawiać. Sam zwracał uwagę na to, aby nigdy nie stracić nieskończonej nadziei – on nigdy tego nie zrobił.
Jednak warto zobrazować sobie to zdanie względem własnego życia i spraw nam bliskich. Bo czyż nie jest ono prawdziwe? Nie będąc szczerym w relacjach z bliskimi osobami tak naprawdę stajemy się wobec siebie obcy.
Bo czym jest bliskość? Odkrywaniem samego siebie, swoich pragnień, ale i lęków. Otwarcie na drugiego człowieka to odkrycie samego siebie, wystawienie się na strzał, pozwolenie na snucie marzeń, opowiadanie o własnych planach wiedząc, że ta druga osoba kibicuje nam równie mocno. To również dzielenie się własnymi obawami, pokazaniem innym tego, że sami się boimy – to zbliża ludzi i pokazuje, że często nie jest się samemu, bo ta druga osoba również ma plany, marzenia i obawy. Czasami boimy się odsłonić, bo mamy w sobie lęk odrzucenia bądź wyśmiania. Jednak bycie sobą to akt odwagi, który warto czynić każdego dnia. Ludzie albo nas polubią, albo nie. Najważniejsze, abyśmy my żyli w zgodzie ze sobą i dzięki temu czuli się dobrze we własnym życiu.
I przede wszystkim ważne, aby być szczerym i otwartym względem samej siebie. Bo jeśli człowiek będzie unikał myślenia o trudnych i niewygodnych sprawach to one wcale nie znikną. Na chwilę jedynie się wygłuszą, żeby powrócić w najmniej spodziewanym momencie z większą siłą. Siłą, która niszczy. Zarówno indywidualny pokój ducha, jak i relacje z osobami bliskimi. Jeśli nie będziemy poruszać między sobą ważnych tematów, które siłą rzeczy często są trudne lub niewygodne to zabraknie między nami szczerości, a będzie pojawiał się niewidzialny mur. Mur, który odseparuje nas od siebie nawzajem. Zarówno w kontekście drugiego człowieka, jak i samej siebie. Warto czasem zastanowić się co myślimy na temat danej sytuacji, aby mieć uargumentowane konkretne zdanie, zgodne z własnymi odczuciami, a nie tworzące się pod wpływem opinii innych.
Od razu, gdy usłyszałam to zdanie to pomyślałam, że ono bardzo mocno jest związane z otwartością, ale i samotnością. To samotność stoi po drugiej stronie otwartości, bo gdy zamykamy się na świat, na drugiego człowieka to w konsekwencji stajemy się bardzo samotni. Oczywistością jest, że nie z każdą napotkaną osobą będziemy się dzielić ważnymi dla nas sprawami, jednak warto mieć w życiu takie osoby i o nie dbać. Człowiek czuje się mniej wyobcowany, gdy wie, że są osoby myślące podobnie, przeżywający te same rozterki.
