Spadające z jesiennych drzew liście odsłaniają szare cieżkie niebo, a brązowy dywan wstydliwie zakrywa umierającą w tym czasie ziemię. Pod kępami trawy, poprzetykanej suchymi źdźbłami jak włosy nitkami siwizny, zieje dziura w ziemi. Moja królicza nora. Chrząszcze o twardych hitynowych płaszczykach, białe tłuste larwy, giętkie różowe dżdżownice… Wszystko pełza po moim ciele. Moje uszy świdruje…
Obudziła się zlana potem. Fragmenty tak realnego niedawno snu po kolei odpływały w nicość. Wiedziała, że rankiem z nocnej mary pozostaną jedynie niewyraźne, pozbawione kontekstu obrazy. Nie zawsze tak było. Niektóre sny zapamiętywała szczegółowo. Jednym z nich był ten, w którym sunęła przez rozgwieżdżone niebo na grzbiecie wielkiej, srebrnej ryby. Jej wierzchowiec połknął ogromny haczyk, a wędkarz obejmujący okrakiem księżyc w nowiu wyłowił ją z kosmicznego…
Mieliśmy mieć czas na szalone pomysły.Na podróże. Na dom. Na dzieci.Na nicnierobienie. Mieliśmy mieć czas na szczęśliwe chwile.Na miłość. Na nudę. Na wolność.Na oglądanie filmów pod kocem. Chcę wierzyć, że będziemy mieć jeszcze czas.Na dom, który trzeba urządzić.Na dzieci biegające po ogrodzie i drzewo, które chcesz zasadzić. Na morze.Na góry.Na rodzinną podróż vanem. Na Szkocję.Na…
Iskry szły w górę i w górę, rozświetlając nocne niebo. Na polanie otoczonej brzeziną siedzieli starzy i młodzi. Wszyscy wcześniej wygasili paleniska, żeby z ogniska sobótkowego przynieść do domów nowe światło. Dziewczęta wśród śmiechów i przekomarków wiły wianki. Były tam Maryśka i Wercia od Walendziaków, Danka Starówna i Wacia Adamiaczka. Nawet Jadwinia sierota, jak zawsze nieco z boku, czerwone jako ta krew kwiaty splatała. No i Anula o oczach niczym skrawki…
Czy mogę być jednocześnie w roku 306 i 2025? Czary-mary, hokus-pokus… i mogę. Ba, jestem. Dobrze, że dziś nie muszę wierzyć w żadnego z bogów ani kłaniać się przed żadnym cesarzem, aby poślubić tego, którego kocham. Tak zwanego oblubieńca. Wzięłam zatem to, co lubię – od starożytnych rytuałów, przez polskie tradycje, na rzymskim oblubieńcu kończąc…
teraz Światło jarzeniówki za każdym razem raziło ją w oczy. Myślała, że z biegiem lat się przyzwyczai – że tak jak służba zdrowia znieczula się na ból pacjenta, tak ona znieczuli się na ostre światło. Niestety, było odwrotnie. Im dalej w las, tym więcej wilków. Co za dziwna relacja – pomyślała, wpatrując się, jak światło…
Mam takie wspomnienie z jego dzieciństwa, Leon biega po podwórzu, goni się z naszym ukochanym przybłędą. Nazwaliśmy go Uszatek, bo jedno ucho miał oklapnięte. Był trochę ciapowaty, ale jaki pocieszny. Nasz kochany kundelek. Nie ma go już z nami niestety. Na myśl o tych beztroskich chwilach w oczach stają mi łzy, głos lekko się łamie….
Żelazko Dezamet sunęło to w prawo, to w lewo prostując wszelkie zagniecenia, które jeszcze przed chwilą widniały na tkaninie. Sumiennie w prawo i w lewo. Czynność powtórzona tysiąckrotnie. Pracę zawsze zaczynałam od swoich wielobarwnych koszul, potem na warsztat szły spódnice, na koniec chustki. Kabel w biało-czarne prążki wił się skocznie przy każdym moim ruchu. Podczas…
– Dalej! Dalej! Dobrze ci idzie! – Mężczyzna, chuchając od czasu do czasu w dłonie, truchtał miarowo w miejscu, śledząc wzrokiem krążącą po bieżni dziewczynę. Zmarznięta, przysypana cienką warstwą śniegu trawa chrzęściła pod jego znoszonymi adidasami, które najprawdopodobniej kiedyś były białe. – Trzymaj tempo! Nie zwalniaj! Jeszcze trochę! – para ulatywała z jego ust wraz z okrzykami. Jej obłok…
Kiedy myślę o tobie – a staram się za wiele nie myśleć – czasami zastanawiam się, czy mi się nie wydawało. Może widziałam to w jakimś filmie? Moja wyobraźnia podstawiła tylko twoją twarz i moje uczucia. Trudne do opisania. A reszta wydawała się jak z filmu klasy B. To tylko pierwsza myśl. Przez wiele lat…
